Lief mannetje,
Als je een meisje was geweest, zou je Iona hebben geheten, wist je dat? Dat vonden papa en mama een mooie naam.
Iona is een eiland bij Schotland en we vonden het een beetje "als de hemel". En er was ook een band die prachtige muziek maakte over deze plek. Op je geboortekaartje stond een foto van een doorkijkje in een muur. Als je door de opening keek, keek je naar het eiland "Iona". Onder deze foto stond de zin" at the end of our rainbow, our precious son".
Als baby was je niet zo heel erg mooi, laat ik eerlijk zijn. Natuurlijk was je voor ons de mooiste maar ik snap dat anderen je vooral lief vonden. Maar toen je 1 jaar werd, was je een prachtmannetje met grote blauwe ogen en blonde krulletjes.
Toen je overleed waren de krullen weg, die had papa een week daarvoor eraf geknipt. Mama vond dat niet de meest briljante zet van je papa maar jij vond het niet erg. Ik vond je in je bedje en toen stond de wereld stil. Of eigenlijk op zijn kop of ondersteboven of helemaal niet.
Nu, 7 jaar later, weten we dat je het moeilijk hebt gehad de laatste maanden en weken. We hadden je niet kunnen helpen ook dat weten we nu. Nu ja, weten is een groot woord, we denken dat het zo is. Het ademen ging steeds moeilijker als je sliep. En elke nacht ging je een beetje achteruit. Tot die laatste nacht. Je had zelfs niet meer de kracht om je hoofdje opzij te draaien. Als je dat had gedaan, was je die morgen misschien nog wakker geworden. Maar de nacht erna? Of die daarna?
Jouw leventje was op, moe en klaar. Dat begrijpen we nu heel goed. Maar ook begrijpen is een groot woord, te groot voor ons in ieder geval.
Tot vorig jaar groeide je nog mee in mijn gedachten. Je werd 2, 3,4 en 5 jaar. Ja zelfs 6 en 7. Maar nu kan ik dat niet meer. Nu weten we te veel. En dat vind mama moeilijk.
Lieve schat, heb je het fijn daarboven? Vast wel want anders had mama dat wel gevoeld. Gek he, maar dat denk ik. We blijven altijd van jou houden, dat is fijn. En later, als het onze tijd is, dan neem jij ons mee. Naar de andere kant van jouw regenboog.
