10 Jaar!!
Kan een mens 10 meter hoogspringen? Of 10 meter ver springen?
Je kunt wel 10 frikadellen eten, en mijn broers konden wel 10 pannekoeken eten.
Bram en Bas kunnen tot 10 tellen in het Engels.
Gerben heeft 1 keer een 10 gehaald voor Frans!
10 !!
10 jaar zou Ruben vandaag zijn geworden, kun je het je voorstellen??
Een tiener, een beginnende puber, een bonk, een bink!
Snetverderrie
Sorry hoor, vandaag ben ik een beetje in de opstand. Dat ben ik niet zo van mezelf gewend maar het is zo. Misschien heeft het te maken met het feit dat we gisteravond nog een mes moesten identificeren op het politieburo. Ik heb het mes uitgebreid in de handen gehad ( het was per ongeluk al door de vaatwasser gegaan) en bekeken. Alex heeft het in handen gehad en hij leek ineens op een overvaller. Zo kan het leven gaan. De ene persoon neemt en de andere krijgt nooit de tijd om er aan toe te komen.
Ik weet wel dat het leven niets met eerlijk of oneerlijk te maken heeft. Maar toch voelt het nu wel een beetje zo.
27 January 2011 at 08:43
Lieve Alex en Inez,
10 jaar is een heel bijzonder leeftijd, op een of andere manier maakt het je kind ineens zo groot…
We kunnen ons niet voorstellen hoe Ruben geweest zou zijn als hij nu daadwerkelijk 10 jaar zou zijn geworden!
8 lange jaren die hij niet heeft mogen meemaken, 8 jaren waarin hij zo gemist wordt.
We denken aan jullie, we denken aan Ruben, we sturen op afstand een hele dikke knuffel en hopen jullie snel weer live te mogen zien.
Sterkte vandaag!
27 January 2011 at 19:48
Ik kan het me voorstellen dat het zo oneerlijk voelt. Dat de een zo makkelijk met het leven van een ander omgaat, terwijl je zelf weet hoe erg Ruben gemist wordt omdat hij niet meer leeft! Maar je hebt gelijk. Het leven gaat niet over eerlijk en oneerlijk. Er is alleen maar dat wat is.
En je hoeft je niet te verontschuldigen over die opstandigheid. Gewoon doen en dan een reep chocola er achter aan.
Sterkte met het gemis van Ruben. Dat 2-jarige jongetje van 10 jaar.
Groeten,
Marijke
27 January 2011 at 22:03
Mooie overdenking! Jammer dat ie wordt overschaduwd door dom handelen van “een niet zo aardig medemens”.
Hopelijk lukt het je om verder te gaan met datgene waar je zo mooi mee begonnen bent!
Groetjes uit Grou
30 January 2011 at 22:40
Als ik aan jullie denk, dan denk ik ook aan Ruben. In mijn gedachten zie ik de tekening die aan het raam bij het koffiezetapparaat hing (vak. week)…
Rood shirt, blauwe ogen… Mooi jochie
2 jaar mogen worden… Oneerlijk
sterkte
liefs erica
1 June 2011 at 13:47
Lieve Inez, Alex en kinderen
Vandaag de CV-koers en Bijdehand gekregen. Genoten van je knusse inrichting. Toen ik op de web-log kwam, zag ik dat jullie knul Ruben op dezelfde dag geboren is als onze drieling, Mattheus, Dominique en Johannes. Ruben zou 10 jaar geworden zijn, onze zonen 22. Zij zijn op 27 januari 1989 overleden. (te vroeg geboren, 20 weken en daardoor niet levensvatbaar, hebben wel ongeveer een half uurtje buiten de baarmoeder geleefd) Ik lees dat jou gezin met dit kind leeft. Net als mijn gezin, ook al hebben onze andere 5 kinderen hun broers niet fysiek gekend, zij maken deel uit van ons gezin. Alle mijlpalen van de kinderen bepalen je weer de kinderen die er niet (meer) zijn. Zo trouwde dit jaar onze oudste dochter (20) op de 22ste. Het verlies maakt je extra bewust van de zegen die je hebt ontvangen. En zegen is dat wat je dicht bij God brengt.
vr.gr. en denkend aan jullie Anneke van Dijk